- రహస్య జీవితంలో మగ్గుతున్న బడుగులు
- ఆదర్శాల పేరిట సామాన్య ప్రజలతో ఆట
- జనజీవన స్రవంతిలో చేరుతున్న అగ్రనేతలు
- విప్లవం ముసుగులో చెలరేగుతున్న పెత్తనం
సహనం వందే, హైదరాబాద్:
అడవి బాట పడితే అద్భుతాలు జరుగుతాయని కొందరు నమ్ముతారు. తుపాకీ పడితేనే సమాజంలో మార్పు వస్తుందని భావిస్తారు. కానీ వాస్తవ పరిస్థితులు దానికి భిన్నంగా ఉన్నాయి. లొంగిపోయిన మావోయిస్టుల అనుభవాల ద్వారా వారి జీవితాల్లోని అసలు నిజాలు విస్మయం కలిగిస్తున్నాయి.
ఆదర్శాల ముసుగులో అన్యాయం
మావోయిస్టు ఉద్యమం ఆరంభంలో గొప్ప ఆదర్శాలతో మొదలైంది. పేదల సంక్షేమమే ధ్యేయంగా అడవి బాట పట్టారు. కానీ కాలక్రమేణా ఆ లక్ష్యాలు పక్కకు వెళ్లాయి. సాధారణ ప్రజలను రక్షించాల్సిన వారే వారిని హింసించడం మొదలైంది. గూఢచారులనే నెపంతో అమాయక గిరిజనులను పొట్టనబెట్టుకుంటున్నారు. ఇది ఉద్యమ మౌలిక సిద్ధాంతానికే విరుద్ధంగా మారింది. నాయకత్వ శ్రేణుల్లో ఉన్న ఆధిపత్య ధోరణి కింది స్థాయి కార్యకర్తలను తీవ్రంగా వేధిస్తోంది. దీంతో చాలా మంది అసంతృప్తితో వెనక్కి వస్తున్నారు.
రహస్య జీవితంలో నరకం
అడవిలో జీవితం అనుకున్నంత సులభంగా ఉండదు. ప్రతి క్షణం ప్రాణ భయంతో గడపాలి. సరైన ఆహారం దొరకదు. కనీస వైద్య సదుపాయాలు ఉండవు. వర్షాకాలంలో అడవి ప్రాంతాల్లో ఉండటం నరకప్రాయంగా మారుతుంది. అనారోగ్యం బారిన పడితే దిక్కులేని స్థితిలో ప్రాణాలు వదలాలి. ఇలాంటి పరిస్థితుల వల్ల యువత మానసికంగా కుంగిపోతున్నారు. బయటి ప్రపంచానికి దూరమై అంధకారంలో మగ్గిపోతున్నారు. అడవిలో ఉండే క్రమశిక్షణ పేరిట సాగించే వేధింపులు భరించలేక చాలా మంది పారిపోతున్నారు.
మహిళలపై వివక్ష
విప్లవంలో అందరూ సమానమని ప్రగల్భాలు పలుకుతారు. కానీ ఆచరణలో మహిళా కార్యకర్తలకు తీవ్రమైన అన్యాయం జరుగుతోంది. పురుష అహంకారం అక్కడ కూడా రాజ్యమేలుతోంది. మహిళలను కేవలం వంటలకు, చిన్న పనులకే పరిమితం చేస్తున్నారు. కీలక నిర్ణయాల్లో వారి భాగస్వామ్యం చాలా తక్కువ. దీనికి తోడు అగ్రనేతల వేధింపులు కూడా ఉంటున్నాయి. పెళ్లిళ్లు చేసుకునే స్వేచ్ఛ కూడా ఉండదు. గర్భం దాలిస్తే బలవంతపు గర్భస్రావాలు చేయిస్తున్నారని లొంగిపోయిన మహిళా నక్సలైట్లు వాపోతున్నారు.
ఆయుధాల వెనుక అరాచకం
నిధుల సేకరణ పేరుతో మావోయిస్టులు సాగిస్తున్న వసూళ్లు ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి. కాంట్రాక్టర్ల నుంచి భారీగా డబ్బులు లాగుతున్నారు. ఈ సొమ్ము ఎక్కడికి వెళ్తుందో కింది స్థాయి సభ్యులకు తెలియదు. అగ్రనేతలు విలాసవంతమైన జీవితాలను గడుపుతున్నారని ఆరోపణలు వస్తున్నాయి. కేడర్ మాత్రం ఆకలితో అలమటిస్తోంది. తమ స్వార్థ ప్రయోజనాల కోసం అమాయక యువతను బలిపశువులను చేస్తున్నారు. తుపాకీ చూపి అధికారాన్ని చలాయించడమే పరమావధిగా మారింది. ప్రజల సమస్యలను పరిష్కరించడం కంటే హింసనే నమ్ముకుంటున్నారు.
మారిన మనసులు
చాలా మంది విప్లవకారులు ఇప్పుడు నిజం గ్రహిస్తున్నారు. హింస ద్వారా సాధించేది ఏమీ లేదని అర్థం చేసుకుంటున్నారు. ప్రభుత్వ సంక్షేమ పథకాలు, అభివృద్ధి కార్యక్రమాలను చూసి ఆకర్షితులవుతున్నారు. తుపాకీని వీడి జనజీవన స్రవంతిలోకి రావాలని కోరుకుంటున్నారు. లొంగిపోయిన వారికి ప్రభుత్వం కల్పిస్తున్న పునరావాస ప్యాకేజీలు ఎంతో ఆసరాగా నిలుస్తున్నాయి. భూములు, ఇళ్ల పట్టాలు ఇస్తూ వారిని ఆదుకుంటున్నారు. చదువుకున్న యువత ఇప్పుడు ఆయుధాలు పట్టుకోవడానికి ఇష్టపడటం లేదు. శాంతి మార్గంలోనే అభివృద్ధి సాధ్యమని నమ్ముతున్నారు.
వెలుగు వైపు అడుగులు
అడవి బాటను వీడి పట్టణాలకు వచ్చిన వారు ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా ఉన్నారు. తమ పిల్లలను చదివించుకుంటూ గౌరవంగా బతుకుతున్నారు. ఇన్నాళ్లు తాము నమ్మింది ఎండమావి అని గ్రహిస్తున్నారు. రక్తపాతం వల్ల ఎవరూ బాగుపడలేదని వారు చెబుతున్నారు. విప్లవం వల్ల కుటుంబాలు విచ్ఛిన్నం అయ్యాయి తప్ప సమాజానికి మేలు జరగలేదు. ఇప్పుడు మారిన పరిస్థితుల్లో రెడ్ కారిడార్ క్రమంగా తగ్గిపోతోంది. ప్రజలు కూడా అభివృద్ధిని కోరుకుంటున్నారు. అందుకే హింసకు తావు లేని సమాజం వైపు అందరూ అడుగులు వేస్తున్నారు.
