బ్రహ్మరాత తిరగ’రోత’ – అమరత్వపు భ్రమల్లో బతుకుతున్న లోకం

• ​ఆయుష్షు పెంచే ఔషధాల డొల్లతనం
• ​శాస్త్రవేత్తల ఆశలు… ప్రయోగాల్లో లోపాలు
• ​క్లినికల్ ట్రయల్స్ తిప్పలు… ఆశలపై నీడలు
• ​లాభాల కోసం ప్రజల ప్రాణాల వేలం

సహనం వందే, హైదరాబాద్:

జీవితం ఒకేసారి వస్తుంది. అది ఎండిపోయిన ఆకులా రాలిపోతుందని తెలిసినా మనిషి దాన్ని పట్టుకుని వేలాడతాడు. ఇప్పుడు వస్తున్న మందులు, వాటి వెనుక ఉన్న కాలాన్ని జయించే భ్రమలు, మన బలహీనతలను పెట్టుబడిగా మార్చుకుంటున్న తీరును చూస్తుంటే… గతాన్ని వెనక్కి తిప్పాలనుకునే ఒక విఫల ప్రయత్నంలా కనిపిస్తోంది.

అంతుచిక్కని దీర్ఘాయువు ఆశలు
ప్రతి మనిషి గుండెలోనూ ఇంకాస్త ఎక్కువ కాలం బతకాలనే చిన్న ఆశ ఉంటుంది. ఆ ఆశను ఆసరాగా చేసుకుని ఇప్పుడు కొన్ని పరిశోధనలు మొదలయ్యాయి. ల్యాబ్‌లో ఎలుకల మీద జరుగుతున్న ప్రయోగాలు చూస్తుంటే ఏదో ఒక అద్భుతం జరిగి మన ఆయుష్షు పెరుగుతుందనే భ్రమ కలుగుతుంది. కానీ గాలిలో దీపం లాంటి జీవితాన్ని మందుల ద్వారా స్థిరంగా ఉంచడం అంత సులభమా? కణాల విభజనను ఆపడం అంటేనే ప్రకృతి నియమానికి వ్యతిరేకంగా చేసే ఒక అపరాధం కాదా?

కోట్ల రూపాయల వ్యాపార సామ్రాజ్యం
ఈ పరిశోధనల కోసం ప్రపంచవ్యాప్తంగా 8 వేల కోట్ల నుంచి 16 వేల కోట్ల రూపాయలు ఖర్చు చేస్తున్నారు. ఒక చిన్న బిళ్ళ కోసం ఇంత పెద్ద మొత్తాన్ని పోయడం అంటే అది మనిషి ప్రాణం మీద ప్రేమ కాదు… లాభం మీద వ్యామోహం. సంపన్నుల కళ్లలో మెరిసే ఆ ఆశను కంపెనీలు తమ వ్యాపారానికి ఊపిరిగా మార్చుకుంటున్నాయి. పేదవాడికి ఒక పూట తిండి దొరకని ఈ లోకంలో కొందరి ఆయుష్షు కోసం వెచ్చించే ఈ సొమ్ము ఏ మలుపు తిరుగుతుందో ఎవరికీ తెలియదు.

శాస్త్రీయతకు అంతుపట్టని ప్రశ్నలు
విజ్ఞానం అనేది కళ్ల ముందు కనిపించే సత్యం కావాలి. కానీ ఇప్పుడు ఇవన్నీ కేవలం ఊహాజనిత పరీక్షలు. మనుషుల మీద ఇంకా ట్రయల్స్ మొదలు కాకముందే మందుల ప్రభావం గురించి గొప్పలు చెప్పడం వెనుక ఉన్న అసలు ఉద్దేశం ఏంటి? ఏదైనా మందు తీసుకుంటే ఆయుష్షు పెరగవచ్చు కానీ ఆ మందు చేసే గాయం… అంటే సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ మనల్ని ఎలా మారుస్తాయో ఎవరూ చెప్పడం లేదు. ఒక అందమైన కల కోసం వాస్తవాన్ని విస్మరించడం మనిషి చేసే అతి పెద్ద తప్పు.

అంతులేని ప్రశ్నల ప్రయాణం
జీవితం అంటే కేవలం శ్వాస తీసుకోవడం కాదు. అది మనం గడిపిన క్షణాల కలయిక. మందుల వల్ల ఆయుష్షును పెంచుకోవాలని తపన పడుతున్న మనిషి అసలు ఎందుకు బతుకుతున్నాడో మర్చిపోతున్నాడు. శరీరం అంటే ఒక యంత్రం కాదు… అది మన అనుభవాల నిలయం. యంత్రం పాతబడితే బాగు చేసుకోవచ్చు కానీ జీవితం పాతబడితే అది మన జ్ఞాపకాలలో మాత్రమే మిగిలిపోవాలి. దీనిని కృత్రిమంగా సాగదీయడం అంటే కథను ముగింపు లేని భారంగా మార్చడమే.

లాభాల కోసం సాగుతున్న వేట
మార్కెట్లో దొరికే మందులన్నీ ప్రాణాలు కాపాడవు. కొన్ని కేవలం ఆశను మాత్రమే అమ్ముతాయి. ప్రజలకు చావు పట్ల వారికి ఉన్న భయాన్ని ఆసరాగా చేసుకుని ఈ కంపెనీలు వ్యాపార సామ్రాజ్యాలను నిర్మిస్తున్నాయి. సరైన లైసెన్స్ లేని శాస్త్రీయత లేని ఇటువంటి మందుల పట్ల ప్రజలు ఆకర్షితులు కావడం ఒక రకమైన అజ్ఞానమే. మనం నమ్మే మందుల కంటే ప్రకృతి మనకు ప్రసాదించిన ఈ జీవితం చాలా విలువైనది.

ముగింపు లేని జీవితం అర్థరహితం
చివరికి మిగిలేది ఏమీ లేదు. ఒక మనిషి ఎంత కాలం బతికాడు అన్నది కాదు… ఎలా బతికాడు అన్నదే ముఖ్యం. ప్రకృతి తన నియమాలను ఎప్పుడూ మార్చుకోదు. మనం మందుల కోసం పరిగెత్తడం అంటే చివరకు శూన్యాన్ని చేరుకోవడమే. మరణం అనేది జీవితానికి ఒక ముగింపు పలికే అద్భుతమైన గీత. ఆ గీతను చెరపాలని చూసే ప్రతి ప్రయత్నం చివరికి మనల్ని మనం కోల్పోయేలా చేస్తుంది.

బొల్లోజు రవి, సీనియర్ జర్నలిస్ట్