- పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకు చరమగీతం
- యంత్రం చేతిలో మనిషి… ఆస్తిలేని బతుకులు
- పది శాతం మంది చేతిలో 90 శాతం సంపద
- రోబోల చేతిలో చిక్కిన బతుకు
- కన్నీటి సంద్రంలో మధ్యతరగతి
- మానవత్వం వర్సెస్ రోబోటిక్స్
- ముగిసిపోతున్న మానవ గాథ
సహనం వందే, హైదరాబాద్:
మనం పుట్టినప్పుడు మన చేతులకు ఉన్న రేఖలు మన భవిష్యత్తును చెప్తాయని అమ్మమ్మలు అనేవారు. కానీ ఇప్పుడు ఆ రేఖల స్థానంలో సిలికాన్ చిప్లు, మెటల్ తీగలు వచ్చి చేరాయి. శ్రమను నమ్ముకున్న మధ్యతరగతి మనిషి ఇప్పుడు ఒక అపరిచిత యుద్ధంలో నిలబడ్డాడు. తనకి తెలియని శత్రువుతో, తాను చూడని రోబోలతో అతను పోరాడుతున్నాడు. ఇది కేవలం రాజకీయాల గురించి కాదు, ఇది మనిషి ఉనికి గురించి.
గొంతు చించుకుని చేసే నినాదాలు ఎక్కడ?
గతంలో కమ్యూనిజం అంటే వీధుల్లో ఎగిరే ఎర్ర జెండాలు, గొంతు చించుకుని చేసే నినాదాలు. కానీ ఇప్పుడు ఆ విప్లవం నిశ్శబ్దంగా ఫ్యాక్టరీల్లోని సర్వర్ గదుల్లోకి మారింది. ఒకప్పుడు మనిషి తన చెమటను చిందించి సంపాదించుకునేవాడు. ఇప్పుడు రోబోలు ఆ చెమట చుక్కల అవసరం లేకుండానే పని చేస్తున్నాయి. పది శాతం మంది సంపన్నుల చేతుల్లో ఈ యంత్రాల తాళపు చెవులు ఉన్నాయి. మిగిలిన వారు ఆ తాళం తెరుచుకోని గది బయట నిలబడి చూస్తున్నారు.
ఆస్తులు లేని అద్దాల మేడలు
ఆర్థిక వ్యవస్థ ఇప్పుడు ఒక విరిగిన విల్లులా మారిపోయింది. ఒక వైపు ఉన్నత శ్రేణి వారు ఏఐ ఇచ్చే లాభాలతో ఆకాశానికి ఎగబాకుతుంటే మరోవైపు మధ్యతరగతి వారు నేల విడిచి సాము చేస్తున్నారు. వారి వద్ద పెట్టుబడి పెట్టడానికి ఆస్తులు లేవు… కేవలం నమ్మకున్న శ్రమ మాత్రమే ఉంది. కానీ ఏఐ ఆ శ్రమను కూడా మింగేస్తోంది. కమ్యూనిజం ఎప్పుడో ఊహించిన వర్గ పోరాటం ఇప్పుడు కంప్యూటర్ కోడింగ్ రూపంలో మన ముందుకు వచ్చింది.
చైనా వేగం… మనిషి మౌనం
చైనా తన పాత కమ్యూనిస్టు భావజాలానికి ఏఐని జోడించి ఒక కొత్త రకమైన అథారిటేరియన్ క్యాపిటలిజంను సృష్టించింది. అక్కడ ఉత్పాదకతే ముఖ్యం. యంత్రాలు అలసిపోవు, తిరగబడవు. ఈ రేసులో వెనుకబడితే మనుగడ ఉండదని భావించిన పాశ్చాత్య దేశాలు కూడా అదే వేగంతో పరుగులు తీస్తున్నాయి. అమెరికా వంటి దేశాలు ఏఐ వేగాన్ని ఆపాలని చూస్తున్నా చైనాతో ఉన్న భౌగోళిక రాజకీయ పోటీ వారిని ముందుకు నెడుతోంది.
వైట్ కాలర్ మేధావుల వేదన
ఒకప్పుడు నీలి రంగు చొక్కాలు వేసుకున్న శ్రామికులకే ముప్పు అనుకున్నాం. కానీ ఇప్పుడు ఏఐ కన్ను తెల్ల చొక్కా వేసుకున్న మేధావులపై పడింది. సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్లు, లాయర్లు, అకౌంటెంట్లు.. అందరూ ఇప్పుడు రోబోటిక్ ఏజెంట్ల నీడలో వణుకుతున్నారు. కాలేజీ డిగ్రీ ఉంటే జీవితం సెటిల్ అనుకున్న మధ్యతరగతి కలలు ఇప్పుడు ఒక అందమైన అబద్ధంలా మారుతున్నాయి. డిగ్రీ పట్టా ఇప్పుడు కేవలం ఒక కాగితం ముక్కగానే మిగిలిపోయే ప్రమాదం ఉంది.
లాభం ఎవరి సంచిలోకి?
2029 నాటికి ఐదు లక్షల తయారీ ఉద్యోగాలను రోబోలు భర్తీ చేయనున్నాయి. ఒక రోబో పని చేస్తే వచ్చే లాభం మళ్లీ ఆ పెట్టుబడిదారుడి జేబులోకే వెళ్తోంది. సామాన్యుడికి ఆ లాభంలో వాటా అందడం లేదు. అందుకే రోబోలపై పన్ను వేయాలనే చర్చ మొదలైంది. యంత్రం సంపాదించే ప్రతి రూపాయిలో మనిషికి వాటా ఉండాలి. లేదంటే ఆకలి పెరిగి వ్యవస్థపై తిరుగుబాటు రావడం ఖాయం. ఆకలి తీరని చోట ఏ సిద్ధాంతమైనా మోకరిల్లక తప్పదు.
ముగింపు వైపు పయనం
సిటీ బ్యాంక్ దిగ్గజం జే కాలిన్స్ చెప్పినట్లుగా… పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ బతకాలంటే దాన్ని సరిదిద్దాలి. ఉత్పాదకత డివిడెండ్ లేదా అందరికీ కనీస ఆదాయం అన్నది ఇప్పుడు ఒక విలాసం కాదు అదొక అవసరం. సంపన్నుల నుండి సేకరించిన పన్నులను సామాన్యులకు పంచకపోతే మనం నిర్మించుకున్న ప్రజాస్వామ్యం కూలిపోతుంది. మనం ఇప్పుడు మేల్కోకపోతే ఏఐ వల్ల ఈ వ్యవస్థకు ఒక విషాదకరమైన ముగింపు తప్పదు.
బొల్లోజు రవి, సీనియర్ జర్నలిస్ట్
