- పసిపిల్లల ఆక్రందనల సాక్షిగా ఇరాన్ బృందం
- ఫ్లైట్ సీట్లో పిల్లల బొమ్మలు, వారి గుర్తులు
- చిన్నారి చిరిగిన చొక్కా… స్కూల్ బ్యాగు
- శవపేటికలైన విమాన సీట్లు… విషాదయాత్ర
- రక్తపు మరకల దౌత్యం… శాంతికై రణరంగం
- ఇస్లామాబాద్ భేటీలో పిల్లల ఆత్మల నిలదీత
- చర్చల గదిలో శవాల వాసన… ప్రపంచం షాక్
- ఇరాన్ వ్యూహంతో విస్తుపోయిన దేశాలు
- శాంతి కోసం చిన్నారుల ఆత్మ ఘోష
- 168 ఆత్మల ఆఖరి ప్రయాణం
సహనం వందే, హైదరాబాద్:
దౌత్యం అంటే కేవలం సూట్లు వేసుకున్న వ్యక్తులు మాట్లాడుకునే మాటలు కావు. అది కొన్నిసార్లు ఒక పసిపాప చేతిలో ఉండాల్సిన విరిగిపోయిన కలర్ పెన్సిల్. ఇరాన్ నాయకులు ప్రయాణించిన ఆ విమానం ఇప్పుడు కేవలం మేఘాల మధ్య సాగడం లేదు. అది 168 మంది చిన్నారుల మౌన రోదనను మోస్తూ పాకిస్థాన్ వైపు దూసుకుపోయింది. ఆ సీట్ల మధ్య మనుషుల కంటే ఎక్కువగా ఆరిపోయిన ప్రాణాల తాలూకు ఆఖరి గుర్తులు ఉన్నాయి.
విమానమెక్కిన విషాదం
ఇరాన్ విదేశాంగ మంత్రి అబ్బాస్ అరాగ్చీ, స్పీకర్ మొహమ్మద్ బాఘేర్ ఘాలిబాఫ్ ప్రయాణిస్తున్న విమానంలో ఒక వింత నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలుతోంది. వారి పక్కన ఉన్న సీట్లలో ఫైళ్లు లేవు. ఇరాన్ యుద్ధంలో అమెరికా ఇజ్రాయిల్ దేశాల పైశాచికత్వానికి నిదర్శనంగా మినాబ్ పాఠశాలలో మరణించిన పిల్లల ఫొటోలు ఉన్నాయి. ఫిబ్రవరి 28వ తేదీన షజరే తయ్యెబె ప్రాథమిక పాఠశాల మీద అమెరికా ప్రయోగించిన క్షిపణి 168 మందికి పసి ప్రాణాలను మింగేసింది. ఇప్పుడు ఆ పిల్లల వస్తువులే ఈ ప్రయాణంలో ప్రధాన అతిథులు.
రక్తం తడిసిన దౌత్యం…
యుద్ధం చేసేవారికి అంకెలు కనిపిస్తాయి. కానీ మరణం వెనుక ఒక కథ ఉంటుంది. ఆ విమానంలో ఉన్న ఒక చిన్నారి స్కూలు బ్యాగును చూస్తే గుండె తడారిపోతుంది. అమెరికా క్షిపణి ఆ పాఠశాలను తాకగానే అంతా చిందరవందర అయిపోయింది. అత్యధికులు చిన్న పిల్లలే కావడం ఈ విషాదంలో మరో కోణం. ఆ వస్తువులను ఇరాన్ నాయకులు తమ వెంట తీసుకెళ్లడం వెనుక ఉన్నది రాజకీయ వ్యూహం కాదు… ప్రపంచం చూడని ఒక దేశపు కన్నీరు.
ఏప్రిల్ 11: బరువెక్కిన చర్చలు
పాకిస్థాన్ వేదికగా శనివారం ఇరాన్, అమెరికా మధ్య శాంతి చర్చలు ప్రారంభమయ్యాయి. రెండు దేశాల డిమాండ్లు వేరువేరుగా ఉండవచ్చు. కానీ ఆ చర్చలలో ఈ 168 మంది పిల్లల ఆత్మలు నిలబడి ఉంటాయి. అగ్రరాజ్యం చేసిన దాడికి సాక్ష్యంగా ఉన్న ఆ వస్తువులను చూసిన తర్వాత ఏ అధికారి అయినా మనస్సాక్షిని అదుపులో ఉంచుకోగలరా? ఆ గదిలో వినిపించే ప్రతి మాట ఆ పసిపిల్లల రక్తపు మరకల మీద నుండే సాగుతుంది.
మినాబ్ మట్టిలో కలిసిన కలలు
ఇరాన్ దేశంలోని మినాబ్ నగరంలో ఆ పాఠశాల ఒకప్పుడు నవ్వులతో సందడిగా ఉండేది. కానీ ఫిబ్రవరి 28 తర్వాత అక్కడ కేవలం శ్మశాన వైరాగ్యం మిగిలింది. క్షిపణి దాడిలో ప్రాణాలు కోల్పోయిన ఆ 168 మందిలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక ఇల్లు ఉండేది, ఒక కల ఉండేది. ఇప్పుడు ఆ కలలన్నీ విమానంలో వస్తువుల రూపంలో ప్రయాణిస్తున్నాయి. ఘాలిబాఫ్ తన చేతుల్లో ఆ పిల్లల జ్ఞాపకాలను పట్టుకుని అగ్రరాజ్యాన్ని నిలదీయడానికి సిద్ధమయ్యారు.
అగ్రరాజ్యం రాసిన మరణ శాసనం
ఒక దేశపు భద్రత కోసం మరో దేశపు పాఠశాలను బలివ్వడం ఏ రకమైన న్యాయం? అమెరికా క్షిపణి చేసిన ఆ విధ్వంసం ఇప్పుడు దౌత్య చర్చల్లో ప్రధాన అస్త్రంగా మారింది. ఇరాన్ నాయకులు ఈ వస్తువులను పాకిస్థాన్ తీసుకెళ్లడం ద్వారా ప్రపంచానికి ఒకటే చెబుతున్నారు.. యుద్ధం అంటే భూభాగాలు కావు… మనుషుల ప్రాణాలు. 168 మంది చిన్నారుల మరణం తర్వాత జరిగే ఈ చర్చల్లో నిజమైన శాంతి దొరుకుతుందా అనేది ఒక పెద్ద ప్రశ్న.
ఆరిపోయిన దీపాలు… మిగిలిన నిశ్శబ్దం
ఈ ప్రయాణం ముగియవచ్చు, చర్చలు సఫలం కావచ్చు లేదా విఫలం కావచ్చు. కానీ ఆ 168 మంది పిల్లలు తిరిగి రారు. విమానం కిటికీలోంచి కనిపిస్తున్న సూర్యుడు ఆ పిల్లల నవ్వుల్లాగే ప్రకాశిస్తున్నాడు. కానీ ఆ విమానం లోపల మాత్రం మరణించిన పిల్లల చొక్కాల వాసన ఉంది. యుద్ధం ఎప్పుడూ ఒక ఖాళీ కుర్చీని మిగులుస్తుంది. ఇక్కడ 168 ఖాళీ కుర్చీలు ఉన్నాయి. ఆ కుర్చీల సాక్షిగా జరిగే ఈ చర్చలు మానవత్వానికి పరీక్షా సమయం.
బొల్లోజు రవి, సీనియర్ జర్నలిస్ట్
